Dla nas, jako dla katolików, człowiek żyje w świecie stworzonym przez Boga. Taka harmonia, uporządkowanie i celowość wszystkich występujących praw kosmosu, zmusza do uznania pewnej prawdy – to, co jest, nie może być bowiem dziełem przypadku.
Bóg stworzył rzeczy piękne i dobre, które są idealnym przykładem jego doskonałości. Można powiedzieć, że oglądając naturę przypatrujemy się istocie Boga. Stworzył ją przecież dla nas i nam powierzył w opiece. Bez niej nie mielibyśmy szans przeżycia. Karmi nas, zachwyca pięknem, ale potrafi być i groźna. Nic więc dziwnego, że wzajemne stosunki-Boga, człowieka i natury od zawsze nas fascynują. Są bowiem fundamentem naszego życia. Nasz papież, Jan Paweł II, podczas jednego z przemówień w Organizacji Narodów Zjednoczonych wzywał do uporządkowania współistnienia człowieka z przyrodą. Mówił, że dla wierzących drogowskazem powinna stać się reguła mówiąca o tym, że wiara w Boga prowadzi do szacunku tego, co jest jego własnością. Powinniśmy zatem dbać o przyrodę, gdyż pochodzi ona od Boga.
Copyright @ 2010 Ekologia